• Entrar
  • Rexistrarse
  •  
Redelibros, a rede social galega do libro, un espazo para a literatura e un punto de encontro en Galicia para lectores, editoriais, librerías, autores...
A rede social galega do libro
Mega Menu Drop Down - Columns
  • Inicio

    Coñécenos

    • Quen somos
    • Preguntas
    • Blog
    • Soporte
    • Contacto

    Enlázanos

    Se che gusta Redelibros e queres axudarnos a medrar, engade un banner na túa web ou blog.

    • Enlázanos

    Síguenos na rede

  • Libros

    Base de datos bibliográfica

    Redelibros alberga unha base de datos de máis dun millón de fichas de libros. Entre eles podes atopar dende as últimas novidades ata libros descatalogados ou noutros idiomas. Atendendo á nosa filosofía de espazo común, esta base de datos está aberta para que poda ser consultada por todo o mundo, sen necesidade de rexistro previo, e facer todo tipo de procuras e seleccións dende o buscador.

    Como usuario rexistrado, ademais poderás valorar cun sistema de estrelas ou escribir os teus comentarios. Ambos poden consultarse na ficha de cada libro.

    Coa vosa axuda queremos conseguir que a base de datos sexa o máis completa posible. Se non atopas algún libro, e queres engadilo, podes usar este formulario. Se botas en falta calquera dato relevante, ou atopas algún equivocado, podes editar a ficha do libro usando a opción “Editar detalles do libro”

  • Autores

    Textos

    Neste apartado poderás compartir textos (poemas, relatos, novelas ou o que sexa), escritos por ti ou por terceiros, que creas poidan ser de interese para o resto dos membros. Obviamente, tamén poderás ler, comentar e valorar os publicados por outros usuarios.

    Autoedición

    Se escribiches un libro e queres publicalo, Redelibros pódeche axudar. Nesta páxina atoparás unha completa guía de edición na que che explicaremos, paso a paso, que facer para ver o teu libro publicado. Tamén atoparás aos nosos provedores recomendados para cada proceso.

    Autores Redelibros

    Nesta sección poderás coñecer de preto aos autores que pertenzen á nosa comunidade. E, se o desexas, tamén poderás adquirir algúns dos seus libros.

    • Textos
    • Autoedición
    • Autores
    • Tenda
  • Ferramentas

    Ferramentas

    As ferramentas de "opinión" permítenche dispor de espazos onde compartir a túa opinión ou coñecer a do resto dos usuarios.

    As ferramentas de "anuncios" permítenche comunicar ou informarche de eventos ou clasificados a través de Redelibros.

    As ferramentas "multimedia" permítenche compartir e visualizar fotos, vídeos e arquivos de audio co resto de redelibreiros.

    As ferramentas de "membros" permítenche atopar a outros usuarios de Redelibros ou invitar a outras persoas a formar parte da rede.

    Opinión

    • Blogs
    • Grupos
    • Enquisas

    Anuncios

    • Eventos
    • Clasificados

    Multimedia

    • Álbums
    • Vídeos
    • Audios

    Membros

    • Buscar
    • Invitar (email)
    • Importar contactos
  • Seccións

    Cadernos Redelibros

    Nesta sección atoparás artigos dos nosos colaboradores (críticos, autores, editores, expertos, etc.) que che brindarán distintas perspectivas sobre a literatura e o mundo editorial: análise de xéneros, reseñas de obras concretas, estudos sobre actualidade editorial, traballos sobre autores destacados, etc.

    Concursos

    Actividades que teñen premio. Concursos organizados polos nosos colaboradores ou polos propios usuarios para potenciar a creación literaria, audiovisual e artística. Unha sección que dá moito xogo.

    Fisgando na rede

    Unha páxina que contén a moitas: os principais focos de información cultural do país, blogs, axendas culturais, páxinas de editoriais, seccións de cultura en prensa... Ofrecémoschas sindicadas por rss, automaticamente actualizadas e reunidas para a túa comodidade.

  • Redetendas

    Páxinas

    A túa páxina personal na rede, a túa tarxeta de presentación.

    Tendas

    As tendas dos usuarios na rede. O espazo para as túas compras.

    Tenda de redepuntos

    Colaborar e participar na rede ten premio: os redepuntos, que irás acumulando coa túa actividade. Poderás cambiar gratuitamente os teus redepuntos por libros na nosa tenda.

  • Colaboradores

    Editoriais

    • Kalandraka
    • Faktoría K

    Librarías

    • Cartabón
    • Paz
    • Libros para soñar
    • Mazinger

    Entidades

    • Gálix
    • Culturgal

    O noso agradecemento

    Queremos mostrar o noso agradecemento a todas as persoas, empresas e institucións que co seu gran esforzo e participación apoiáronnos e séguennos apoiando cada día para crear un espazo galego de literatura en Internet.
    Se estás interesado en colaborar, ponte en contacto con nós.





0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5

Información de membro

  • Tipo de membro: Usuario
  • Visitas do perfil: 9.106 visitas
  • Amigos: 99 amigos
  • Última actualización: 5 Abril
  • Incorporado: 05 Xullo 2010

Os meus redepuntos de actividade

  • Son o: 21
  • O meu rango é: Redelibreiro/a experto/a
  • Gañei un total de: 6647 redepuntos.

Gústames

  • Presentación de Redelibros,...
    Fantasía
    I Mostra das Letras e das A...
  • cousas
    feliz navidad
    Fotos do perfil's photo
  • Muro de fotos's photo
    CR10. A crítica literaria f...
    CR17. Literatura en movemento
  • 56 "Gústame"

Amigos

Ver todo (99)
Fran Zabaleta
Avya
JaBO
Redelibros
Ramón Filgueira
SoniaRU
Ana
Susana Sánchez
Sabe

Usuarios mellor valorados

Gonzalo Pérez Nieves
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.91
Current score
/
5
Max score
|
22
Count of votes
Redelibros
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.88
Current score
/
5
Max score
|
26
Count of votes
Libraría Cartabón
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.87
Current score
/
5
Max score
|
31
Count of votes
Fran Zabaleta
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.86
Current score
/
5
Max score
|
45
Count of votes
David Cortizo Conde
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.83
Current score
/
5
Max score
|
3
Count of votes
Wikunia
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.83
Current score
/
5
Max score
|
3
Count of votes
herba
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.82
Current score
/
5
Max score
|
14
Count of votes
Andrea Fernandez Maneiro
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.75
Current score
/
5
Max score
|
8
Count of votes
Xosé R. Lois
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.7
Current score
/
5
Max score
|
20
Count of votes

Xosé R. Lois

Cada día subirei un par de vídeos do Culturgal ata acabalos. Aceptamos peticións,  ;) 
  • Info
  • Que hai de novo?
  • Amigos(99)
  • Biblioteca(40)
  • Textos(2)
  • Grupos(20)
    • Eventos (44)
    • Enlaces (190)
    • Álbums (2)
    • Vídeos (42)
    • Audio (2)
    • Forum Posts (66)
    Máis +

Información persoal (Só o nome/nick é obrigatorio)

  • Nome/Nick Xosé
  • Apelidos R. Lois
  • Xénero Home
  • Día de nacemento 12 Xaneiro 1974
  • Ubicación 36203 Vigo [mapa]

Libros (Opcional)

  • Xéneros preferidos Literatura­ fantástic­a
  • Autores preferidos J. R. R. T­olkien
  • Libros preferidos El señor d­e los anil­los

Información de contacto (Opcional)

  • Enderezo de correo electrónico xosé.lois@redelibros.com
  • Sitio web http://www.redelibros.com
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Xosé R. Lois
    Xosé R. Lois
    26:27
    Culturgal 2012. Manuel Rivas: As voces baixas
    Lectura de "As voces baixas" de Manuel Rivas. Presentado por Manuel Bragado, director de Xerais.
    • 21 Xaneiro
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Xosé R. Lois
    Xosé R. Lois
    36:53
    Culturgal 2012. Presentación da Obra completa e da Asociación Roberto Vidal Bolaño
    Presentación da publicación en cinco volumes da obra de Roberto Vidal Bolaño, ao que se lle adica o Día das Letras Galegas do 2013. Interveñen Belén Quintáns, Francisco Macías, Xosé Manuel Fernández Castro e Camilo Franco.
    • 21 Xaneiro
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Xosé R. Lois
    Xosé R. Lois
    26:24
    Culturgal 2012. Gustavo Pernas Cora: Tres Logomonos: Colgados, Pisados, Snakizados
    Presentación do libro "Tres Logomonos: Colgados, Pisados, Snakizados" da editorial Laiovento. Participa Anxela Abalo e Gustavo Pernas realiza a lectura dramatizada de varios fragmentos do seu libro Logomonos, monólogos lidos ao revés. Colgados, Pisados e...
    • 18 Xaneiro
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Xosé R. Lois
    Xosé R. Lois
    26:44
    Culturgal 2012. Conversas de salón: Alberto Ramos con Rexina Vega
    O xornalista Alberto Ramos dirixe esta conversa de salón na que participa Rexina Vega que comparte segredos da súa última novela "Dark Butterfly"
    • 18 Xaneiro
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Xosé R. Lois
    Xosé R. Lois
    A maquina do tempo
    "A maquina do tempo" dispoñible na redetenda
    • 14 Xaneiro
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Xosé R. Lois
    Xosé R. Lois é agora amigo de eva huerga rodriguez.
    • 14 Xaneiro
  • Ver máis
     
    Cargando ...
  • Fran Zabaleta Bos días! Que estamos a ler, redelibreiros? Eu ando con varios, entre eles a "Costa do Solpor" de Xosé Mª Lema... pura aventura!
  • Avya Imperdonable no verlo en pantalla completa.
  • JaBO
  • Redelibros O servidor en que estamos aloxados sufriu un pequeno percance durante a madrugada. Estamos traballando para restablecer a normalidade cando antes. Perdoade as molestias.
  • Ramón Filgueira
Previo
Seguinte
  • Iacobus
    7 membros

     

    Galcerán de Born es un caballero de la orden de los hospitalarios, enemigos mortales de los templarios. La fama del monje guerrero acerca de su gran capacidad para resolver enigmas llega a oídos del Papa Juan XXII quien decide encargarle una misión: descubrir a los culpables de las muertes del Papa Clemente, del rey Felipe y de Guillermo de Nogaret. Con la ayuda de Jonás, su hijo, aunque éste aún no sabe que lo es y de Sara, la hechicera judía de pelo blanco, consiguen la prueba definitiva que implicaba a los templarios en estos asesinatos, como venganza por haber quemado en la hoguera al gran Maestre del Temple.

    Además, descubrieron en un pergamino, que el oro que los templarios tenían cuando fueron abolidos por el anterior papa había sido escondido a lo largo del Camino de Santiago en lugares señalados con la cruz de oro, la Tau. La codicia de Juan XXII encomienda a Galcerán una nueva misión: hacerse pasar por un peregrino y descubrir los escondites secretos del tesoro templario: más de mil quinientos cofres llenos de oro, plata y piedras preciosas. En Las Médulas, un laberinto bajo tierra, encontraron uno de los mayores secretos de la Historia: el Arca de la Alianza.

  • El nombre de la rosa
    24 membros

     

    Participando de características propias de la novela gótica, la crónica medieval, la novela policiaca, el relato ideológico en clave, y la alegoría narrativa, esta novela ofrece distintos puntos de interés: en primer lugar, una trama apasionante y constelada de golpes de efecto, que narra las actividades detectivescas de Guillermo de Baskerville para esclarecer los crímenes de una abadía benedictina; en segundo, la reconstrucción portentosa de una época especialmente conflictiva, reconstrucción que no se para en lo exterior, sino que se centra en las formas de pensar y sentir del siglo XIV; y en tercer lugar, el modo en que Umberto Eco el teórico, Umberto Eco el ensayista, ha construido su primera novela, escrita -nos dice- por haber descubierto, en edad madura "aquello" sobre lo cual no se puede teorizar, aquello que hay que narrar.

  • Los pilares de la tierra
    13 membros

     

    El gran maestro de la narrativa y el suspense nos transporta a la Edad Media, a un fascinante mundo de reyes, damas, caballeros, pugnas feudales, castillos y ciudades amuralladas. El amor y la muerte se entrecruzan vibrantemente en este magistral tapiz cuyo centro es la construcción de una catedral gótica. La historia se inicia con el ahorcamiento público de un inocente y finaliza con la humillación de un rey. Los pilares de la tierra es la obra maestra de Ken Follett y constituye una excepcional evocación de una época de violentas pasiones.

  • La cruz de ceniza
    39 membros

     

    Primeras décadas del siglo XVI. Las guerras, el hambre y la injusticia asolan Europa y por doquier surgen movimientos que sueñan con un mundo mejor. Los anabaptistas son los más radicales: viven en comunidades aisladas, se niegan a participar en la guerra y a pagar impuestos, rechazan la propiedad privada y el dinero, imponen la posesión comunal de los bienes… Sus doctrinas pronto se evidencian muy peligrosas para los poderes establecidos.

    Con un estilo personalísimo, absorbente, que atrapa la atención del lector y le zambulle en el siglo XVI, los autores entretejen la vida de Baltasar Sachs, hereje anabaptista y antiguo monje del Cister, con la de Jean, un chiquillo de misterioso origen que es perseguido con ahínco por agentes de las principales cortes europeas.

    Un relato que fascina desde la primera página, un fresco histórico asombroso que parte del nacimiento del luteranismo y recrea una época turbulenta que culmina con el surgimiento del utópico y brutal Reino Mesiánico de Münster, en Alemania, último refugio de los herejes anabaptistas…

     

    “Sacrifiqué encantada horas de sueño, magnetizada por este relato… Hay un poco de todo: aventuras, romances, persecuciones, asesinatos, guerras, venganzas, afán de poder, secuestros, violencia, sexo, historia… Los personajes están bien creados y pronto el lector se identifica con ellos hasta el punto de que la tristeza invade cuando mueren, la ira salta ante las muchas injusticias y el corazón se excita o enternece cuando se habla de amor o de sexo.”

    Nani Arenas. La Voz de Galicia

     

    Pdf del prólogo y el primer capítulo de La cruz de ceniza: La cruz de ceniza. Prólogo y primer capítulo.pdf


    Otras obras del autor: Medievalario -  99 libros para ser más culto - Xoán Branco e a gran revolta irmandiña

  • Vouvos papar
    2 membros

    Vouvos papar de Luz Méndez e Pere Tobaruela é a historia de Tucho e Mucha, dous nenos que conectados polo correo electrónico e o programa de chat, cando xogaban ao Buscaminas, ao seu xogo preferido, viven unha aventura na Internet cando os chucha o seu ordenador coma se os prendese unha aspiradora. ¿Quen é que os quere papar? E ben raro todo isto, ¿non si? Daniel Xove ilustrou esta apaixonante aventura, a primeira na literatura infantil galega que se desenvolve no mundo das pantalllas e dos programas informáticos.

Previo
Seguinte
  • Con los fierros
    23 membros

     

    Castillo de Luna, León. Marzo de 1090

    El rey apestaba... más de lo habitual. Al hedor cotidiano de ropas pringosas y baños escasos se unía el tufo de la muerte que ya le rondaba. Yacía sobre el gran lecho de madera labrada con el rostro ido, la túnica revuelta y los cabellos enmarañados y grasientos.

    —¡Alabado sea el Señor!

    Se elevaban plegarias al apóstol Santiago, a san Cosme, a san Damián, a san Bernardino. Volaban cruces sobre los pechos de las mujeres. La pestilencia de vómitos y heces llenaba la estancia de la torre de Luna, se mezclaba con la fragancia de las juncias, tomillos y demás hierbas olorosas que alfombraban el suelo. En unos pebeteros sobre un arcón se quemaba incienso de romero, en un esfuerzo por disimular la corrupción de las tripas.

    —¡Vive Dios que no se muere!

    Las fiebres no le abandonaban desde hacía una semana. Estremecían su cuerpo atocinado con espasmos que le dejaban exhausto y se alternaban con cefaleas y náuseas. Por momentos recobraba la lucidez y paseaba una mirada indiferente por la cámara, como si se sintiera ya muy lejos de cuanto le rodeaba. Luego su atención se volvía hacia una bandeja situada a la vera del lecho y repleta de hojuelas, pestiños, diacitrones, rosquillas, quesadillas y pasteles de nuégado. Entonces sí, entonces sus ojos claros revivían y sus dedos, gruesos como lechones bien cebados, luchaban por hacerse con el botín de algún dulce. Pero ya las fuerzas le fallaban, ya era el gesto más el recuerdo de pasadas ansias que reflejo de apetitos presentes. Su cabeza se vencía, se le entreabría la boca repleta de astillas negras y se deshacían sus tripas entre convulsiones y miasmas.

    —¡Por todos los demonios, mujer, deja de gemir...!

    Velasco Jiménez paseaba sus humores de oriente a poniente, incapaz de darse reposo, hastiado de los plañidos de las mujeres. Se le moría el rey cautivo en las mismas barbas. Había sido su padre, Jimeno Velázquez, merino de la torre de Luna, quien se hiciera cargo de García cuando el rey Alfonso decretó su prisión tras arrebatarle el reino de Galicia. Él era niño entonces, pero recordaba bien las palabras de Alfonso:

    —García es hijo de rey y hermano de reyes, Jimeno, no lo olvides. ¡Es mi hermano, pardiez! Mantenlo prisionero y encadenado, pero trátalo con la deferencia debida a un rey. No han de faltarte recursos, te lo prometo.

    Y así había sido. Diecisiete años después, su padre llevaba nueve en la tumba. Velasco había heredado la merindad y la custodia y el rey Alfonso jamás dejó de enviar lo convenido. Pero el prisionero se le moría.

    —¡Maldito cabrón ingrato!

    Caminaba a grandes trancos de un lado a otro de la cámara, el ceño de lobo acorralado, indiferente al runrún de las oraciones y a los flujos y reflujos que provocaba su paso entre criados, doncellas, damas, cortesanos, frailes y lebreles.

    —¡Qué, qué, qué! —se detuvo ante el físico que cuidaba del moribundo—. ¡Para qué tanta pócima y tanta sangría, rediós! ¡No eres mejor que un tablajero! ¡Se muere!

    El maestre permanecía de pie al lado del capellán de la torre, que dirigía las plegarias. Al sentirse interpelado, humilló la cabeza y se apresuró a tomarle el pulso al enfermo. El rey yacía con los ojos cerrados, la boca entreabierta y la respiración fatigosa. Su tez, ya de por sí pálida, se mostraba cadavérica.

    Velasco se volvió para reanudar su deambuleo. Una vieja que retiraba el vaso de noche del moribundo no se percató del brusco giro del merino, que se le vino encima antes de que pudiera reaccionar. El bacín se volcó con estrépito de lozas, derramando la mayor parte de su contenido sobre la anciana. Unas pocas gotas salpicaron la botarga de vivos morados y el jubón de raso negro de Velasco Jiménez, que soltó una imprecación y arreó una tremenda bofetada con el dorso de la mano a la mujer.

    —¡Vieja estúpida, mira cómo me has puesto!

    La fámula salió despedida hacia atrás y cayó al suelo empapada en heces y orines. De su mejilla manaron unos hilos de sangre, allí donde los anillos del merino se le habían clavado. Un revuelo de exclamaciones ahogadas rompió las plegarias y sacudió la modorra de la cámara mientras varios criados acudían a socorrer a su señor, que los ahuyentó con movimientos enérgicos de los brazos.

    —¡Maldita sea, qué peste! —exclamó Velasco, refiriéndose quizá a los orines, quizá a los criados, mientras salía de la estancia con arrebato de furias.

    El maestre, todavía con el pulso del enfermo en sus manos, le despidió con una mirada cargada de resentimiento:

    —¡Tablajero! ¿Pero qué se habrá creído?

    —No se lo tengáis en cuenta, maese, está fuera de sí —repuso el capellán.

    —Son muchos los que alaban mi ciencia —masculló el físico—. ¡Que un ignorante como éste me llame tablajero! Con estas manos —y al mostrárselas al capellán dejó caer al descuido el brazo del rey— he obrado curaciones que asombrarían al mismísimo Galeno...

    El capellán vigilaba de reojo a la vieja, que trataba de levantarse. Se alejó discretamente unos pasos:

    —Pues en este caso tanta ciencia no parece dar los frutos apetecidos.

    Un destello de dignidad ofendida:

    —Lo mismo podría decir de tanta jaculatoria.

    —¿Cómo queréis que acierte con el santo si cada día cambiáis el diagnóstico? No es lo mismo rezarle a san Blas que a santa Apolonia.

    —Todas son oraciones.

    Se encogió de hombros el fraile:

    —¿Quién conoce los designios del Altísimo?

    El físico no respondió. Había probado ya con estiércol de lobo para los cólicos, con hierbas disueltas en vino, con sangrías, purgantes, aromatorios, conjuros..., nada parecía dar resultado, a pesar de que ponía todo su empeño en el intento. Pero se resistía a admitir su fracaso:

    —Las fiebres cuartanas persisten y el trastorno humoral se acentúa —irguió la cabeza y examinó al capellán con altivez—. ¿Qué puedo hacer yo, por amplios que sean mis saberes, si no está de la mano del Señor que se cure? Si las oraciones carecen del fervor necesario...

    El fraile se persignó. Su gesto fue imitado de forma maquinal por la esposa del merino que, a prudente distancia, velaba al enfermo rodeada de sus damas de compañía.

    —Osea que se muere.

    —Y con él se esfuman privilegios y dineros de la custodia.

    —Y se agria el carácter de nuestro señor Velasco.

    Medraba el rumor de voces, imprecaciones, risas. La estancia de la torre era una gran construcción de piedra con techo de madera, dividida por tapices de los que llamaban acitharas o alharagas, paños de trama de seda con decoración geométrica según el gusto mozárabe, que colgaban del techo separando amos de criados. Cerca de la puerta, un grupo de soldados, las armas vencidas contra la pared y arracimados sobre endebles banquetas, soltaban reniegos y aleluyas según la suerte que marcaran los dados. Un tintineo de monedas ponía música a sus juramentos.

    La vieja se había levantado ya, pero en el lugar de la caída permanecían los restos del vaso de noche del rey. Uno de los lebreles se acercó a husmear. La dama principal puso cara de asco y buscó en torno hasta dar con una doncella que haraganeaba junto a una de las ventanas. La moza, que no la señora, era de cabellera castaña y talle prieto, con una mirada chispeante y una piel que prometía tersuras. Charlaba con otras criadas, despreocupada de cuanto sucedía alrededor.

    —Inés, limpia esa porquería.

    Nada respondió la doncella, aunque la sombra del fastidio cruzó su rostro. Todavía se quedó un momento donde estaba, sentada en uno de los poyos de la ventana, observando con desgana la inmundicia. Se levantó despaciosamente y se dispuso a hacer lo que le ordenaban.

    El capellán la observó mientras cogía un paño y se agachaba sobre los restos del bacín tarareando una melodía. El corpiño ajustado resaltaba sus pechos, que se erguían con insolencia. Un hilillo de saliva resbaló por la comisura de los labios del fraile. La muchacha, ajena al escrutinio, fregaba con movimientos cansinos, indolentes.

    —Proseguid, padre.

    La orden llegó como un ladrido. El capellán hizo un esfuerzo por desprender su mirada de la doncella y sus ojos se cruzaron con los de la dueña. Era una mujer gruesa, con una piel de pergamino grasiento y una expresión permanente de amargura. Un ligero rubor tiñó las facciones del fraile al sentirse descubierto. La señora examinó con detenimiento las formas esbeltas de la moza y su semblante se crispó un poco más:

    —Termina de una vez, muchacha.

    Un estertor agudo. El maestre se inclinó sobre el lecho del rey García. Se había despertado y se esforzaba fatigosamente por respirar. Su rostro redondo estaba congestionado, con los cabellos ralos pegados al cráneo. Los ojos bailaban sin ton ni son:

    —Con los fierros, con los fierros...

    El murmullo llegó velado por la agonía, pero el físico ni se molestó en descifrarlo: bien sabía ya lo que repetía sin descanso desde que, tres días atrás, un mensajero del rey Alfonso había llegado con la orden de quitarle las cadenas. García se resistió con lo que le quedaba de fuerzas:

    —Con ellas he vivido y con ellas me han de enterrar.

    Era su forma de vengarse de los diecisiete años que llevaba preso tras los muros de la torre de Luna. El merino había vacilado, pero al cabo no osó contrariar los deseos de un moribundo.

    Un olor fétido manó del lecho. El vientre del rey se deshacía. El físico ni se inmutó.

    —Se está convirtiendo en una tradición familiar... —El capellán se había acercado al lecho y observaba al médico con una sonrisa burlona.

    —¿A qué os referís?

    —Bueno, a su hermano Sancho se le fue la vida por el ano. Se ve que García no quiere ser menos.

    Era de público conocimiento. A la muerte de la reina Sancha la discordia había estallado entre sus hijos, Sancho, Alfonso y García, por el control del reino. El demonio, sembrador de rencillas, alteró sus pensamientos de manera tal que se levantaron alborotos y sediciones de las que se siguieron grandes daños. Sancho porfió hasta desposeer a sus hermanos de sus herencias, aunque más le habría valido desposeerlos también de sus vidas, pues poco le duró lo que con tanto esfuerzo (ajeno, eso sí, en forma de batallas y muertes de sus leales) había conseguido: unos años después, cuando cercaba Zamora, un felón llamado Vellido Adolfo lo atravesó con una lanza mientras hacía de vientre. Todas las sospechas apuntaban a Alfonso como instigador, pero solo Rodrigo Díaz de Vivar, al que los musulmanes llamaban Sidi, había osado alzar la voz. Fuera como fuese, al poco Alfonso se hizo también con Galicia y encerró a su hermano García en la torre de Luna, reunificando así la herencia de sus padres.

    —Todavía le aprieta la sangre. Prepararé un conjuro y le practicaré otra sangría.

    El capellán se encogió de hombros:

    —Haced lo que os plazca... pero no pongáis demasiado empeño: cuanto antes acabe, antes saldremos de aquí —se volvió nuevamente hacia Inés, incapaz de resignar su voluntad de los indolentes movimientos de la muchacha.

    —¿No me has oído, fraile? Prosigue.

    El capellán suspiró, pero acató la orden de la dueña y reanudó las plegarias. No había hecho más que empezar cuando un nuevo estertor sacudió al enfermo. Unos gemidos, un espasmo.

    —Alabado sea el Señor...

    Un fortísimo trueno rompió las nubes y provocó una oleada de sobresaltos. La luz del día menguó y los criados se apresuraron a prender los altos hacheros de hierro forjado que colgaban de las paredes.

    Desde una de las ventanas más alejadas de la cámara observaba la escena un juglar. Había estado tocando la fídula para entretener a las damas, pero ahora el instrumento reposaba contra la pared. Se llamaba Silveira y era hijo de un ferreiro  de Celanova. Había llegado a Luna días atrás con la intención de hacer una breve parada antes de dirigirse a León, donde se celebraba un concilio que reunía a obispos y magnates del reino y que prometía ser un buen lugar para ganarse el sustento. Pero al enterarse de la enfermedad del rey cautivo había sido incapaz de seguir su camino.

    Tras los postigos abiertos comenzó a llover copiosamente. El juglar contempló la lluvia. El castillo se erguía en un espolón de la cordillera cantábrica, justo donde la llanura se encrespaba sobre el río y el valle de Luna hasta alcanzar no muy lejos las alturas de Peña Ubiña.

    —El rey ha muerto.

    La voz del físico apenas acalló los murmullos. De algunos pechos huyeron suspiros de resignación... y alivio. Los soldados se santiguaron, mascullaron conjuros para alejar el mal y continuaron la partida como si nada, pendientes del brillo de los denarios de vellón. Las damas de compañía se persignaron, musitaron una plegaria y reanudaron su cháchara con nuevos bríos.

    Silveira pensó en acercarse al lecho, pero comprendió que un don nadie como él no sería bien recibido. Le dolía la muerte del cautivo. La visión de aquel hombre cebado al que llamaban rey y mantenían con cadenas le turbaba. Había sido su rey, el rey de Galicia. Cuando era un chiquillo, casi veinte años atrás, lo había visto en Celanova, un gallardo caballero sobre su corcel, el talle delgado y el semblante distendido, disfrutando del sol de primavera. Verlo nuevamente, y en tal estado...

    Una letrilla llevaba varios días rondándole, imprecisa y fugitiva. En ese momento, al contemplar el cadáver del rey rodeado de la indiferencia general, le vino a las mientes el final:

     

    Los cuerdos fuyr devrían

    de do locos mandan más,

    que quando los çiegos guían

    ¡ay de los que van detrás!

     

    (Gómez Manrique, Exclamación e querella de gobernación.)

     

     

    Una aclaración histórica

    La muerte de Fernando I en 1065 y de la reina Sancha en 1067 abrió un período de conflictividad dinástica en los reinos del noroeste peninsular. En su testamento, Fernando y Sancha repartieron el reino entre sus hijos Sancho, Alfonso y García. Castilla quedó en manos del primogénito, Sancho. León, el territorio más rico, fue la herencia de Alfonso y Galicia le correspondió a García.

    En 1068 la guerra civil se desató entre los hijos. Sancho se consideraba el legítimo heredero de todas las posesiones de sus padres, por lo que se enfrentó a Alfonso en la batalla de Llantada el 19 de julio de 1068; el enfrentamiento consistió en un juicio de dios, previo pacto de que el que resultase victorioso obtendría el reino del derrotado. Sancho venció, pero Alfonso no cumplió lo acordado. Sin embargo, no hay testimonio de que se rompieran las relaciones, pues Alfonso acudió en 1069 a la boda de Sancho y en 1070 ambos se aliaron contra García.

    Aprovechando una rebelión nobiliar en Galicia, Alfonso y Sancho destronaron a García, que huyó a Sevilla con buena parte del tesoro de la catedral compostelana. Ambos hermanos se repartieron el reino y se intitularon reyes de Galicia tras firmar una tregua entre los dos.

    Pero esta tregua no duró demasiado. El 4 de enero de 1072, los ejércitos de los dos hermanos se enfrentaron en la batalla de Golpejera. Dirigía el ejército de Sancho Rodrigo Díaz de Vivar, el Cid. Alfonso fue derrotado y Sancho se proclamó rey de León, con lo que consiguió reunificar los territorios de su padre.

    Alfonso fue exhibido con cadenas en la plaza pública y paseado hasta el monasterio de Sahagún, donde quedó encerrado. Poco después logró huir con la ayuda de su hermana Urraca y se refugió en la corte del rey Al Mamún de Toledo. Con él se exilió buena parte de la nobleza leonesa, descontenta con Sancho.

    Al enterarse de la participación de Urraca en la fuga de Alfonso, Sancho se dirigió al frente de sus ejércitos a Zamora, donde se refugiaba la infanta, y puso cerco a la ciudad. Un día, el noble zamorano Vellido Dolfo se presentó ante Sancho afirmando ser un desertor y se ofreció para mostrarle al rey los puntos débiles de las murallas. El rey deseaba poner fin al ya prolongado cerco y consintió en acompañarle, pero Vellido Dolfo era un agente de Urraca. Aprovechando que el rey se había alejado de su guardia para defecar, lo mató con una lanza. Era el mes de octubre de 1072.

    Tras la muerte de Sancho, Alfonso se hizo con León y Castilla y García regresó a Galicia con la intención de recuperar su reino. Pero Alfonso VI no estaba dispuesto a compartir lo que tanto le había costado ganar: atrajo con engaños a García y lo encerró, con cadenas, en la torre de Luna, en León.

    El rey García permaneció diecisiete años encerrado y encadenado, hasta su muerte en 1090. Eso sí: tras su fallecimiento fue enterrado en el Panteón Real de San Isidoro de León.

    Al margen de la recreación del hecho histórico de la muerte de García, Con los fierros tiene una segunda lectura. El rey, como los miembros de los demás estamentos, es reflejo de la sociedad en la que vive. La corte real es un compendio de las virtudes y defectos de esa sociedad. Y, en un mundo dominado por el cristianismo, esos defectos, esos pecados, no pueden ser sino los siete pecados capitales que se ocultan en los distintos personajes de esta singular corte, desde los soldados al físico, el capellán o el mismo rey prisionero.

     Solo he querido salvar a uno, solo uno muestra compasión y tristeza por la muerte del monarca: el juglar. En un mundo encorsetado, simboliza el aire fresco de la libertad.

     


  • Cóntame un conto. Concurso de microcontos xeral
    8 membros

    Concurso de microcontos xeral


    "Cóntame un conto". Así era como comenzabas moitas das frías mañáns daquel inverno, cando madrugabamos para, simplemente, disfrutar da nosa compaña. A min sempre me viñan á mente historias sen pés nin cabeza, sen principio nin final, a verdade era que improvisar non era o meu e moito menos baixo a presión de ter que agradarche, bueno, máis ben, namorarche. Normalmente divagaba con descripcións vanais tratando de encher con verbas o tempo que precisaba para organizar as miñas ideas. Sen embargo, con máis asiduidade do que me agradaba recurría o meu segundo truco "¿Queres un zumo de laranxa?". O meu corpo espido avanzaba polo pasillo cun sorriso na boca, ledo por gañar tempo, como si a bombilliña do refrixerador fose a iluminar a miña mente con ideas sorprendentes e orixinais. Pero case sempre voltaba de baleiro e máis preocupado polo frío que se apoderaba dos meus peiños.


    "¿E ben?" preguntabas ansiosa. Terceiro truco, finxía ter olvidado o conto, sorrías porque mentir non era o meu, así que todavía disimulando as cores que me delataban, lanzábame a describir feitos fantásticos e incoherentes. E de repente, rachando o silencio coma un trono, remataba ó borde do éstase cun "¡Colorín colorado!". "Non me gustou, ademáis eso é un relato e non un conto, pero grazas, quérote". Ainda ruborizado polo meu estrepitoso fracaso coma contacontos convencíame de que conto ou relato era o de menos, o meu obxectivo estaba cumprido, unha mañá máis lograra reterche nos meus brazos. E vivimos felices e comemos perdices.

Previo
Seguinte
  • Novela histórica
    48 membros

     

    Espazo de reunión e debate dos aficcionados á novela histórica. Se buscas unha recomendación para as túas próximas lecturas ou queres comentar o último que liches, este é o teu sitio...

  • Administración
    3 membros
    Grupo de seguimiento y control de la red social
  • Novidades editoriais
    61 membros

    Queres estar ao tanto do que acaba de saír ou comentarnos o que atopaches na librería esta mesma mañá? Pois apúntate a este grupo e comparte a túa infomación segreda con nós...

  • Literatura fantástica
    42 membros

    Un grupo para los amantes de la literatura fantástica, desde Tolkien hasta George R. R. Martin... o lo que se tercie.

  • Literatura e ilustración Infantil
    44 membros

    Porque estou en fase de descubrimento de todo tipo de libros, contos, persoas que debuxan e escriben..., centrados no mundo infantil. Porque seguro teredes moitas suxestións interesantes. Porque é importante aprender compartindo...

Previo
Seguinte
  • Presentación de Alén da fronteira (Faktoría K) en Vigo
    14 Maio 2012 20:00:00 CEST
    2 invitados
    Este MARTES 15 de maio a partir das 20:00 horas, presentamos a antoloxía ALÉN DA FRONTEIRA, SETE POETAS VASCOS no Museo de Arte Contemporánea (MARCO) de Vigo. Será un recital co cantautor RUPER ORDORIKA, o músico ARKAI...
  • Valentín Paz Andrade, tres biografías e unha longa entrevista
    10 Abril 2012 20:00:00 CEST
    2 invitados
    Mesa redonda arredor das biografías publicadas sobre Valentín Paz Andrade que se celebrará hoxe, martes 10 de abril, ás 20:00 horas na Casa Galega da Cultura de Vigo.  Máis información en pdf adxunto. M...
  • Presentación Mi padre comía botones
    23 Marzo 2012 19:00:00 CET
    32 invitados
    O 23 de marzo, venres, ás 20:00, presentamos novo libro, Mi padre comía botones, o primeiro da colección Autores independentes de Redelibros. Será no Detrás do Marco de Vigo, na rúa Londres (preto da rúa Pr...
  • Reapertura de libraría Cartabón
    15 Marzo 2012 20:30:00 CET
    39 invitados
    Este xoves 15, as 20:30, non te perdas a nosa   Festa de Reapertura   coa intervención poética das Poetas da Hostia María Lado, Lucía Aldao, Daniel Landesa e Ledicia Costas Música, poesía e p...
  • Encuentro de Filosofía. Clausura
    29 Febreiro 2012 21:30:00 CET
    8 invitados
    Esta página actualiza los días viernes a las 20:00 hs. Puedes seguir la pestaña "Que hai de novo?" Actividad libre y gratuita* Participación virtual abierta.   1. Lectura del acta de la reunión del 22 de febr...
Previo
Seguinte
  • A maquina do tempo
    "A maquina do tempo" dispoñible na redetenda
  • A rede social galega do libro - Text Profile - O último verán
    Rede social centrada no mundo do libro que reúne a escritores, editores, libreiros, bibliotecarios e lectores. This is the profile for an text.

    La Feira do Libro se llena de historia
    1 La novela histórica fue ayer la gran protagonista en la Feira do Libro de Santiago. Tres autores del género, Marcos Calveiro, autor de Settecento (Xerais); Pere Tobaruela, que acaba de editar Poñente (Xerais), y Fran Zabaleta, autor de Medievalario (
  • Planeta entra en Tusquets | Cultura | elmundo.es
    Planeta entra en Tusquets La fundadora del sello, Beatriz de Moura, asegura que su editorial se alía para poder mantener nuestra autonomía y seguir.
  • Cultugal 2011. Presentación de "A praza é nosa", - YouTube
    4-12-2011. Culturgal 2011. Presentación de "A praza é nosa". O coordinador do libro, Marcos Pérez Pena, conversa con Antón Lado editor de 2.0 Editora.
  • Culturgal 2011. Pere Tobaruela presenta "Poñente" - YouTube
    4-12-2011. Presentación da novela "Poñente", de Pere Tobaruela. Intervén Francisco Cidrás (profesor de Filoloxía Galega da USC)
  • A rede social galega do libro
    Rede social centrada no mundo do libro que reúne a escritores, editores, libreiros, bibliotecarios e lectores.
  • A rede social galega do libro
    Rede social centrada no mundo do libro que reúne a escritores, editores, libreiros, bibliotecarios e lectores.
Previo
Seguinte
  • Muro de fo­tos 3 fotos

  • Fotos do p­erfil 1 foto

Previo
Seguinte
  • 0:26:27
    Culturgal 2012. Manuel Rivas: As voces baixas
    Por Xosé R. Lois
    148 visitas
  • 0:36:53
    Culturgal 2012. Presentación da Obra completa e da Asociación Roberto Vidal Bolaño
    Por Xosé R. Lois
    116 visitas
  • 0:26:24
    Culturgal 2012. Gustavo Pernas Cora: Tres Logomonos: Colgados, Pisados, Snakizados
    Por Xosé R. Lois
    82 visitas
  • 0:26:44
    Culturgal 2012. Conversas de salón: Alberto Ramos con Rexina Vega
    Por Xosé R. Lois
    108 visitas
  • 0:21:45
    Culturgal 2012. Conversas de salón: María Solar con José Domingo
    Por Xosé R. Lois
    106 visitas
  • 0:25:30
    Culturgal 2012. Conversas de salón: Xosé Manuel Pereiro con autores de ciencia-ficción
    Por Xosé R. Lois
    131 visitas
  • 0:25:37
    Conversas de salón: Xosé Manuel Pereiro con Luis Tosar e Farruco Castromán
    Por Xosé R. Lois
    162 visitas
  • 0:48:35
    Fantasía en galego: encontro con editores, autores e lectores
    Por Xosé R. Lois
    503 visitas
Previo
Seguinte
  • Entrevista Galicia por diante
    Posted 14 Novembro 2010
    Entrevista con motivo da presentación de Redelibros no programa "Galicia por diante" da "Radio Galega" o xoves día 11 de novembro do 2010. Entrevistados: Gonzalo e Lois. Tres partes. Boa calidade.
    Entrevista Galicia por diante
    Reprodutor pop-out
    • Engadir á miña lista de reprodución
      1 (13 reproducións)
    • Engadir á miña lista de reprodución
      2 (10 reproducións)
    • Engadir á miña lista de reprodución
      3 (8 reproducións)
    1
    3 temas
    34 reproducións  |  419 visitas
  • Entrevista Diario Cultural
    Posted 14 Novembro 2010
    Entrevista con motivo da presentación de Redelibros no programa "Diario cultural" o xoves día 11 de novembro do 2010. Entrevistados: Lois. Boa calidade.
    Entrevista Diario Cultural
    Reprodutor pop-out
    • Engadir á miña lista de reprodución
      Sat Nov 13 11;56;45 2010 (18 reproducións)
    Sat Nov 13 11;56;45 2010
    1 tema
    18 reproducións  |  502 visitas
Previo
Seguinte
  • 13 Setembro 2011 11:03:05 CEST
    in the topic Imposible añadir fotos a un álbum in the forum Axuda e soporte técnico
    En ningunha das probas puiden reproducir ese erro, e desde a túa conta podo subir as fotos sen problemas da forma que describes. Probaches con varios navegadores e/ou Pcs? Podes facer a proba e dicirme a hora exacta en que se produza o erro?
  • 05 Setembro 2011 16:03:07 CEST
    in the topic Error engadindo libro in the forum Axuda e soporte técnico
    Creo que non é unha cuestión da conta ou do Pc. Ou ben foi un problema temporal, e nese caso non debería producirse de novo despois da derradeira depuración, ou é algún tipo de combinación concreta de accións que desencadea o erro. Por iso necesito unha hora, para comprobar o erro no servidor, e a información do libro que dá erro para ver se podo reproducilo no meu PC.
  • 05 Setembro 2011 14:59:00 CEST
    in the topic Imposible añadir fotos a un álbum in the forum Axuda e soporte técnico
    Como podes ver nas túas fotos de perfil puiden subir unha foto ao mesmo sen problemas desde a túa conta. Puido ser un problema temporal relacionado coa base de datos, similar ao que tamén sufriu Adrián cos libros, ou algún tipo de problema cun formato de imaxe concreto. Intenta subir de novo unha imaxe, e se xorde de novo o problema, mándame unha mensaxe coa imaxe e a hora en que se produciu o erro.
  • 05 Setembro 2011 14:43:15 CEST
    in the topic Error engadindo libro in the forum Axuda e soporte técnico
    Non fun capaz de reproducir o erro coa túa conta desde o meu PC, creei un libro e un texto de proba sen problemas de ningún tipo. É posible que fora un erro na base de datos que ao depurar quedou solucionado. En calquera caso se se produce de novo o erro mándame un privado cos datos do libro que deu o erro e a hora do mesmo e verei se podo reproducilo. Perdoa as molestias e non te preocupes que solucionar, solucionarémolo
  • 26 Xullo 2011 19:37:54 CEST
    in the topic Facebook in the forum Axuda e soporte técnico
    Vincular con Facebook fai que apareza un logo de Facebook pequeno nos comentarios. Se o logo é gris os comentarios só publícan en Redelibros se se fai clik nel e ponse azul a entrada publícase en Redelibros e Facebook.
Previo
Seguinte

Redelibros

  • Blog
  • Preguntas
  • Soporte
  • Enlázanos

Libros e textos

  • Libros
  • Textos
  • Tenda
  • Autores
  • Autopublicación

Opinión

  • Blogs
  • Grupos
  • Enquisas

Anuncios

  • Eventos
  • Anuncios

Multimedia

  • Audio
  • Vídeo
  • Álbums

Membros

  • Buscar
  • Invitar
  • Importar contactos

Seccións

  • Cadernos Redelibros
  • Tenda de redepuntos
  • Concursos
  • Fisgando na rede
Copyright ©2013  -  Privacidade  -  Condicións de servizo  -  Contacto  -  Mobile Site  -  Quen somos  -  RSS  - 
Deseño gráfico: Manu e Marga - Hosting: jaboweb.com
Share